Łączna liczba wyświetleń

WIELKIE OSZUSTWO

ALWAYS LOOK AT THE BRIGHT SIDE OF LIFE

wtorek, 11 kwietnia 2017

OTWIERAM WINO ZE SWOJĄ DZIEWCZYNĄ

 Z DEDYKACJĄ DLA PIĘKNEJ ROMY W DNIU URODZIN

Babcia Zofia była kobietą z zasadami, a jej główna życiowa sentencja przypominała do złudzenia postępowanie Kalego z powieści Sienkiewicza: co moje to moje, a co cudze też może być moje.
Zasadę tą stosowała szczególnie w stosunku do stosunków damsko- męskich:p Na wczasach bądź w czasie pobytów sanatoryjnych( dla podreperowania końskiego zdrowia) babcia siała popłoch wśród emerytów i, tak jak panna Krysia z piosenki Młynarskiego, przemierzała niestrudzenie parkietu przestrzeń a to z panem Piotrem,  a to z panem Władkiem. Na dociekliwe pytania dziadka Kazimierza, oglądającego później z niewyraźną miną dokumentację fotograficzną babcinych podbojów, miała jedną odpowiedź:
- Ja to ja i wiem, co robię!
Po czym dodawała lekkim tonem:
- No przecież to tylko znajomi z sanatorium!( lub z turnusu).
Biada dziadkowi, który podobne zasady współżycia społecznego wprowadziłby w czasie swoich sanatoryjnych pobytów. Babcia wychodziła z założenia, że dziadek nie wie, co robi i ścisła kontrola jego poczynań jest jak najbardziej wskazana. Gdy tylko wysiadł z opóźnionego o kilka godzin pociągu relacji Muszyna- Lublin został profilaktycznie potraktowany siatką w sposób siłowy, a na pytanie córki, za co ojciec oberwał, babcia Zofia udzieliła enigmatycznej odpowiedzi:
- Już on wie, że na pewno zasłużył!
Ze zbiorowych zdjęć dziadka, robionych na wyjeździe, zostały wycięte wszystkie panie w wieku produkcyjnym i nie tylko, określane zawsze przez babcię mianem wczasowych prostytutek( ona sama przebywała w kurortach jedynie w celach rekreacyjno- naukowych). Protesty dziadka były zbywane szantażem werbalnym:
- Już się nawypoczywałeś całą wojnę w obozie, a zresztą jak umrę, to możesz sie żenić i kilka razy!
( nieświadomy obietnicy babci Pan Bóg zabrał dziadka jako pierwszego).
Podejrzewana o nieczyste zamiary pracownica Urzędu Skarbowego pani Urszula, dzieląca z dziadkiem pokój biurowy, była często zapraszana przez babcię na kawkę w myśl zasady, że wroga trzeba trzymać blisko. Pani Urszula oczywiście wszem i wobec opowiadała, że pani Zofia niegodna jest swojego męża, który jest zaniedbany i niedożywiony..i rozkwitłby dopiero przy prawdziwej kobiecie; mimo tego ze smakiem zjadała ugotowany przez nią obiad z deserem i kompotem. Po kilku latach zaglądała w porze obiadowej do dziadków już bez zaproszenia, a z przyzwyczajenia. Któregoś roku, aby pognębić rywalkę, babcia urządziła dziadkowi wystawne imieniny, przy stole na honorowym miejscu została usadzona wredna księgowa, żeby ponapawała się wspaniałością podanych do konsumpcji wyrobów rąk własnych gospodyni. Po galarecie ze świńskich nóg i wystanych w kolejce wędlinach spożyto porządne schaboszczaki  i tort, wzbogacony półlitrówką wódki, godzien swej nazwy Pijanego Izydora. Pani Urszula dusiła się wprost ze złości i zazdrości i z tejże alteracji zrzuciła na podłogowe gumoleum łyżeczkę deserową. Wszyscy, na czele z gościnną babcią Zofią, rzucili się w kierunku ziemi celem podniesienia tejże łyżeczki z kąskiem tortu.....do której spokojnym krokiem zmierzał dorodny prusak z rodziną.
Księgowa Urszula zniknęła z domu dziadków na zawsze.


PRZYPOMINAM O NASZEJ BOGUSI Z BLOGA " DR BUDWIG I JA"!!!!!
BOGUSIA ZBIERA NA NIEREFUNDOWANĄ HIPERTERMIĘ!
POMÓC MOŻNA TU:  https://pomagam.pl/zyrafa

niedziela, 26 marca 2017

NIE MA TAKIEJ RURY, KTÓREJ NIE MOZNA ODETKAĆ

Pan Marian, nasz osobisty hydraulik w czasach PRLu za Gierka i Jaruzelskiego, miał osobowość niefrasobliwą i zadatki na filozofa. Jego mottem w pracy, zarówno tej oficjalnej, jak i na chałturach, była wykuta przez siebie sentencja:
- Jak się człowiek stara, to się wszystko spierdala.
Jego higiena pracy wymagała pół litra co drugi dzień, a jak pan Marian pił, to nie było takiej awarii, która by go zainteresowała. Piecyk gazowy wybuchnął w momencie kąpieli mojej mamy, a blacha przednia z hukiem wpadła do wody zaromatyzowanej szyszką pieniącą, mimo to pan Marian uznał, że nie ma pośpiechu i po tygodniu zajrzał zdiagnozować piecyk, a po miesiącu spektakularnie włączył  rozruchowy płomień. Nasz hydraulik nie cierpiał bałaganu w miejscu, w którym miał pracować, a że obrażał się łatwo i biada temu posiadaczowi kanalizacji, przez którego by Marian się nadął, zatem tato szorował wannę kilka godzin przed przybyciem specjalisty, który nie raz, po solidnej porcji procentów, w niej zasnął. Wiele razy, mimo interwencji naszego fachowca, z rury nadal się lało, bo " w tych czasach uszczelka nie czymie i lać się będzie", i z powodu pierdół nie życzy on sobie być niepokojony.
Nic więc dziwnego, że mój tato, napotkawszy na klatce schodowej wartki strumień wrzącej wody wypływającej spod drzwi naszego mieszkania, zmartwiał ze zgrozy. W tym dniu bowiem, czyli w piątek, był początek wolnej soboty dla pana Mariana i żadna Niagara z rur płynąca nie interesowała go bardziej niż pogoda w Zimbabwe. Tato omiótł mieszkanie wnikliwym spojrzeniem i zlokalizował uszczelkę obok piecyka gazowego, która ewidentnie popuszczała. Dlaczego akurat teraz z rury lał się wrzątek, a w porze prania i kąpieli- nie, tego już tato swym umysłem naukowca ogarnąć nie był w stanie. Zawór w postaci pokrętła mieścił się ergonomicznie pod sufitem, zatem ojciec postawił chybotliwą konstrukcję ze stołu, krzesła i taborecika- popierdółki, na którą bohatersko się wspiął. Strumień wody udało się zatamować, po czym tato runął do wanny żeliwnej po drodze zahaczając stopą o zlew.
Pan Marian, przybyły na luzie po weekendzie z wiązką konopnego sznura zamiast uszczelek, spojrzał pogardliwie na opatrunek zakrywający ojcową stopę nadzianą porcelaną ze zlewu, i szczerze powiedział:
- Widzi pan, panie docencie, pierdoły studentom opowiadać to każden potrafi, ale na hydraulice....o, na hydraulice to się trzeba znać!

PRZYPOMINAM O NASZEJ BOGUSI Z BLOGA " DR BUDWIG I JA", NA KTÓRYM SA INFORMACJE, JAK NAJLEPIEJ JEJ POMÓC. BOGUSIA ROZPOCZĘŁĄ NOWĄ TERAPIĘ I PIENIĄDZE SĄ BARDZO, BARDZO POTRZEBNE!!!!

poniedziałek, 13 marca 2017

WITAJ ZOSIEŃKO, OTWÓRZ OKIENKO

Babcia Zofia, kobieta tak wielkich pasji jak te Pendereckiego, uciechy swego życia po pięćdziesiątce ograniczyła do działki pracowniczej, położonej malowniczo w kompleksie ogrodowym " Nauczyciel", o rzut beretem od  stacji benzynowej, mleczarni i wysypiska odpadów.  Niestety, do przystanku MPK było już znacznie dalej i w okresie stanu wojennego, kiedy problemem było wyrobienie się z gracowaniem i kopaniem do godziny milicyjnej, babcia z rozkoszą przesiadła się razem z siatkami i wiadrami do rodzinnego malucha, kierowanego z fantazją przez moją mamę, również Zofię. Mimo zaangażowania właścicielki działka przekształciła się rychło w plantację cebuli, bo tylko to odporne warzywo na piaskowych gruntach rosło. Truskawki gniły, śliwki zjadały robaki, a jabłka, zanim dojrzały, już z pustym dźwiękiem opadały na cebulowe grządki.
Po latach dziadeusze Kazik przeniósł się do lepszego świata, gdzie nie jest nieustannie nagabywany o przekopywanie gleby, babcia dobiegła osiemdziesiątki i poruszała się o kulach, mimo to cebula była regularnie doglądana, chwasty wykopywane końcem laski, a plony zwożone w wiadrach do mieszkania i użytkowane przez rok cały w celu profilaktyki szkorbutu. Gdyby istniał przepis na tort cebulowy, byłby niechybnie, z okazji wszelakich imprez, wykorzystany.
Maluch, solidarny z dziadkiem Kazimierzem, któregoś letniego dnia również odmówił współpracy i babcia z córką oraz wiadrami zajechała na działkę cudem zdobytą taksówką, jak to w roku 1984 bywało. Po kilku intensywnych godzinach, podczas których babcia pieliła, okopywała i rwała co tylko jej w ręce wpadło, a mama opalała się relaksacyjnie i suszyła długie włosy, nadszedł czas powrotu i tu pojawił się problem: postoju taksówek w pobliżu nie było, do przystanku daleko, a babcia Zofia stała przy krawężniku wsparta na kulach i pilnowała dwóch wiader wypełnionych po brzegi wiadomo czym.
Nolens volens mama, kobieta szczupła i z działkową, swobodną fryzurą, ruszyła brzegiem ulicy w poszukiwaniu transportu i po paru minutach z tyłu usłyszała trąbienie. Wesoły i młody kierowca wartburga, poszukujący w niedzielne popołudnie rozrywek damsko- męskich, postanowił poderwać atrakcyjną brunetkę w długiej spódnicy, idącą swobodnie poboczem z rozwianym włosem.
Otworzył okno, wystawiając nie tylko twarz, ale i łokieć, i uwodzicielsko zawołał:
- Może podwieźć??
Mama natychmiast z radością się odwróciła i zdumionemu chłopinie, który stanął twarzą w twarz z zadbaną, ale jednak prawie pięćdziesięciolatką, poleciła:
- Tylko jeszcze mamusię zabierzemy, o, tam stoi z wiadrami!
Dodawszy wiek obydwu wdzięcznych pasażerek, okupujących tylne siedzenia wartburga, chłopu trafił się podryw stupięćdziesięciolecia!

KOCHANI, CAŁY CZAS POMAGAMY BOGUSI, KTÓRA ZACZĘŁA NOWA TERAPIĘ WYMAGAJĄCA ZAKUPU DUŻEJ ILOŚCI SUPLEMENTÓW!!!!! JAK POMÓC - ZAJRZYJ NA BLOG" DR BUDWIG I JA ".

A to nowy piesek, stary, ślepy Cynamonek.

 

środa, 1 marca 2017

JEŻELI KOCHAĆ TO NIE INDYWIDUALNIE

Pani Bożena, szefowa działu sanitarno- kanalizacyjnego czyli po prostu kierowniczka szamba, prowadziła spokojne życie wielodzietnej matki, bez erotycznych uniesień czy materialnych żądań.
Wystarczył jej zarówno średniowieczny małżonek, jak i przepierdziane siedzenia w antycznym Seicento. Jedyną pasją i miłością kierowniczki była muzyka, a szczególnie dwaj znienawidzeni przez nią wykonawcy z zamierzchłych czasów: Jacek Skubikowski i Kostek Yoriadis. Niechęć do panów spowodowała u Bożeny niezdrową i nienormalną manię śledzenia życiorysów i dokonań artystycznych powyższych.
Kostek był zdecydowanie na gorszej pozycji....puszczane często w radiu piosenki Kasi Kowalskiej wywoływały wężowy syk:
- O, to ta była Kostka Yoriadisa, co ją zostawił!
Krzysztof Krawczyk teoretycznie nie miał z Kostkiem nic wspólnego, ale urodę ma bałkańską, a z Bałkanów do Grecji, z której pochodzi Yoriadis, rzut beretem- co szefowa błyskawicznie zauważyła.
Omawianie ostatniego odcinka " Świata według Kiepskich" sprowokowało Bożenę do podzielenia się z nami faktem, że aktor grający Waldka utracił małżonkę na rzecz Kostka. I tak codziennie, bo gdy słońce świeci to ludzie nabierają śniadej opalenizny jak Kostek, a jak deszcz pada to ohydny świat jest taki jak wyłysiały na stare lata Kostek również.
Jacek Skubikowski, jako muzyk nieżyjący, denerwował Bożenę jedynie przeszłością i swym w przeszłości wyglądem, rzeczywiście nieciekawym i mało erotycznym( jeśli czyta to wielbicielka Jacka to jest to moje osobiste zdanie, do którego mam prawo jak pies do beretu).
Tak właśnie agresywnie nastawiona do świata( rano w radiu puszczali zespół Papa Dance, w którym za młodych lat grał...Kostek Yoriadis)  kanalizacyjna szefowa wkroczyła letnim wieczorem do apteki. Ominęła z pogardą stanowiska z kobiecą załogą i wybrała zakupy przy okienku męskim z młodym blondynem za ladą, który, choćby chciała, w żaden sposób nie kojarzył jej się z Kostkiem.
- Poproszę czterdzieści prezerwatyw- zażądała Bożena wyjmując na tenże zakup siatkę z Lidla.
Pan magister nabrał wiatru w żagle.
- Jaki rodzaj pani podać?- zapytał grzecznie.
Bożena łypnęła okiem zza szkieł +25 dioptrii domagając się wyjaśnień.
- Mamy w asortymencie lubrifikowane, pudrowane, typu skin, wzmagające doznania, opóźniające wytrysk- chłopina się wysilał.
- No nie wiem- wyznała szczerze klientka- może te skiny jakieś.......a może pan mi coś doradzi?
Zdziwiony farmaceuta ogarnął się i próbował uściślić detale.
- A jakie pani ma potrzeby?- zapytał.
- Mam potrzebę- wyjaśniła konspiracyjnie kierowniczka Bożenka- butelki tą gumą zassać, żeby mi soki malinowe nie spleśniały.

PS 1. poniżej ulubieńcy pani Bożeny w swych najlepszych utworach:p
PS 2. Józef, kocham Cię!!!!!

https://youtu.be/49-M_5qtvuc 
https://youtu.be/Qo6iDNf_ifc

 PAMIĘTAJMY O BOGUSI Z BLOGA "DR BUDWIG I JA ", KTÓRA CAŁY CZAS POTRZEBUJE NASZEJ POMOCY, SZCZEGÓŁY NA BLOGU ALBO U MNIE- NAPISZ MAILA, ADRES DO MNIE NA PASKU BOCZNYM, DO BOGUSI: BOGUMILA@AUTOGRAF.PL

wtorek, 21 lutego 2017

MORDERSTWO W ORIENT EXPRESIE

- Kiełbasę weź koniecznie! - babcia Zofia upychała kolejne zawiniątka papierowe w podróżnej walizce jedynego zięcia- gdzie Ty w tym Rzymie znajdziesz wiejską kiełbasę????
- Może bym i nie szukał- melancholijnie zauważył tato- gdybym miał pieniądze.......a nie trzy dolary dziennie ze stypendium.
- Masła tam nie mają, tylko te oliwy wszędzie- myślała intensywnie nad jadłospisem teściowa- masło musowo weź!
- W czym? - zapytał tato upychając kiszkę kaszaną w skarpety frote.
- W słoiczku przecież, wodą się masło zalewa i nie jełczeje- wyjaśniła babcia i zagumkowała kolejnego weka.
- I tak ogórki bierzesz, powidła, schab smażony i kompot z truskawek, to jeden słoik w te czy we wte różnicy nie robi!
Walizka na miesięczne stypendium we Włoszech została wypełniona produktami spożywczymi, slipy zatem tato musiał umieścić w tekturowej teczce z planszami do wykładów. Teczka rozmiarów metr na  półtora metra natychmiast wzbudziła zainteresowanie służb celnych na Okęciu, które nie mogły zrozumieć zastosowania białych męskich majtek, w liczbie sześciu sztuk, podczas prezentacji na temat chorób zakaźnych bydła.
Przed powrotem małżonka i zięcia, moja mama z dziadkami wyruszyła na zwiedzanie Wawelu w ramach wycieczki pracowniczej, zostawiając pod moją opieką mieszkanie, które natychmiast zostało wykorzystane w celach rozrywkowych. Po upojnych kilku nocach, które zlały nam się w jedną, i pracowitym dniu, wypełnionym sprzątaniem mieszkania i wywożeniem butelek do skupu, zapadłyśmy z koleżanką Joanną w kamienny sen w oddzielnych pokojach, żeby nie zakłócać sobie nawzajem odpoczynku chrapaniem i oddechem przesyconym wonią alkoholu z mięsną zagrychą. Bladym świtem postanowiłam przemknąć do ubikacji, kiedy usłyszałam grzebanie niewprawną ręką w zamku od drzwi wejściowych. Rozważając kilka propozycji: czyhanie z nożem w ręku, blokada drzwi, telefon na milicję( wtedy), wybrałam galop do łóżka i nakrycie się kołdrą- a nuż włamywacz mnie nie zauważy albo, co najwyżej, zgwałci, co wtedy nie było dla mnie żadnym problemem. Koleżanka Joanna zbudziła się również i, pełna wdzięczności dla gospodyni lokalu czyli mnie, wybrała wersję bohaterską, łatwiejszą szczególnie wtedy, gdy promile jeszcze krążą we krwi. Podczas gdy ja wstrzymywałam oddech w pościelowym bunkrze, drzwi się otwarły i Aśka runęła w ich kierunku z kołdrą w rękach rycząc jednocześnie:
- Spierdalaj zboku!!!!!!!!! i
- Kaśka, uciekaj!!!!!
Wyprysnęłam z pokoju i dopiero po leżącej na parkiecie otwartej teczce z wysypującymi się z niej zużytymi slipkami poznałam w zakołdrowanym mordercy mojego tatę.

PAMIĘTAJMY O BOGUSI Z BLOGA "DR BUDWIG I JA ", KTÓRA CAŁY CZAS POTRZEBUJE NASZEJ POMOCY, SZCZEGÓŁY NA BLOGU ALBO U MNIE- NAPISZ MAILA, ADRES DO MNIE NA PASKU BOCZNYM, DO BOGUSI: BOGUMILA@AUTOGRAF.PL

PS.  Skąd ta myjnia mi się wzięła????
PS1. Teraz jest Herbapol:p 

niedziela, 12 lutego 2017

LEOPOLDYNA CZYLI TRIUMF CNOTY

Leopoldynie zwanej Lodzią, księgowej w aptece, wiatr zawsze wiał w oczy i przyginał jej postać, wysuszoną jak  mumijka lub mysie truchełko, do gleby. Lodzia była od zawsze posiadaczką dziwnych chorób, najpierw zapaliła jej się ślinianka tworząc efektowną gulę na zwiędłej szyjce i zmuszając  do nieustannego ssania Hallsów cytrynowych na pobudzenie wydzielania. To znów męczyło księgową zapalenie trąbek, w związku z którym waciki nasączone kamforą tkwiące w uszach sygnalizowały potwornym smrodem nadejście Lodzi. Uroda też była dla niej wiecznie powodem trosk, hirsutyzm pokrył jej twarz czarnym włosem, trądzik różowaty czerwonymi krostami, a wiek zmarszczkami.
Leopoldyna wychowana była w tradycji głęboko lewicowej, podobno jej dziadek był kolegą samego Dzierżyńskiego( czym chwaliła się tylko w starannie dobranym gronie słuchaczy), sama jednak regularnie uczęszczała do kościoła w celach towarzysko- wokalnych- nikt jej z ławki nie wyganiał, a przeraźliwe wokalizy zyskały uznanie samego proboszcza. Łamiąc standardy księgowa była nie panną lecz wdową...a już złośliwości losu wobec Lodzi należy przypisać fakt, że małżonek zaczadział zaledwie kilka lat po ślubie,dogrzewając się niewprawnie w działkowej chatce.
W czasie wspólnych aptecznych śniadań każdy nowy pracownik słyszał kilkakrotnie wymawiane przez panią Lodzię imię Tytus, któregoż posiadacz odznaczał się, zależnie od opowiadanej historii, męstwem, urodą, sprytem godnym szpiega i gustem kulinarnym. Po pierwszym dniu pracy nie śmiałam nawet pomyśleć, że ktoś taki jak nasza księgowa był panną, a nie małżonką herosa na miarę Hektora czyli pana świętej pamięci Tytusa właśnie. Może też dzięki z nim pożyciu Lodzię niełatwo było zdenerwować albo czymś zainteresować.
Jednakże pewnego wiosennego dnia nasza księgowa wpadła do apteki zaaferowana i, nie czekając aż klienci zostaną obsłużeni przez pracowników, wydyszała:
- Zboczeniec znowu działa przy akademikach!!!
Akademiki stały od naszej apteki o rzut beretem, tamtejsi mieszkańcy, stojący akurat w kolejce, nie wykazali żadnych emocji w związku z nowiną, bo wszak gdzie domy studenckie żeńskie, tam i zboczeniec być musi. Lodzia jednak pracowała w tej okolicy pierwszą wiosnę i rozemocjonowała się strasznie.
-Pani Lodziu, ale widziała pani coś czy tak ze słyszenia?-zaciekawił się Stef, właściciel lokalu i nas wszystkich.
- Na własne oczy widziałam, bo na mój widok obnażył się!- pękała z dumy księgowa.
- To ja dzwonię na policję!- zdeklarowała się kierowniczka, wróg wszelakich seksualnych ekscesów.
- Pani Jolu kochana- Lodzia złożyła suche łapki w modlitewnym geście- to za jakiś kwadransik może, bo ja jeszcze z fakturami w tamtą stronę zaraz lecę!

KOCHANI CZYTELNICY! BOGUSIA CAŁY CZAS POTRZEBUJE NASZEJ POMOCY, NR KONTA I SZCZEGÓŁY NA BLOGU" DR BUDWIG I JA". A TO MÓJ OSOBISTY APEL:
Prześlij dychę dla Bogusi,
Ona leki kupić musi,
 zanim Cię żyrafa zmusi
i swoją szyją poddusi . 
Włóż grosiki swe w obrusik
wyślij pocztą dla Bogusi.
Wyjmij z piasku łebek strusi
i daj kasę dla Bogusi.
Będziesz mieć w zaświatach plusik
a ja Ci zatańczę bluesik:)

środa, 1 lutego 2017

50 TWARZY DZIADKA KAZIMIERZA

Dziadek Kazimierz, zwany przez małżonkę Kazikiem, a przez rodziców Kazkiem, absolutnie nie był pantoflarzem. Wrodzone umiłowanie spokoju i brak predylekcji do awantur spowodowały jego częściowe wyłączanie się z życia rodziny i automatyczne wypełnianie poleceń krewkiej żony, Zofii.
Babcia już tak miała, że zawsze dziadka porcja obiadowa w stołówce wydawała jej się elegantsza , zatem co chwilę dłubała widelcem w jego kotletach. Działka, wielka namiętność babci Zofii, zupełnie nie działała swym urokiem na jej męża( i resztę rodziny), ale cierpliwie jeździł, czas, który babcia poświęcała na przekopywaniu pazurkami ziemnego ugoru, spędzając  na opalaniu się w panamie na leżaku i wywołując pretensje:
- Położyłbyś się gdzieś dyskretnie w kącie, albo coś przekopał, a nie na widoku leżysz- grzmiała babcia.
- I sąsiadki się ze mnie śmieją, że mam męża nieroba!!!
- Powiedz im, że po zawale jestem i wylewie!- niefrasobliwie znad gazety odkrzykiwał dziadek, nakładając frywolnie listek na nos.
W ludowe święto robotnicze babcia, w garsonce i z papierowym słonecznikiem w dłoni, biegła rano na pochód, podczas gdy Kazimierz zostawał oddelegowany do poszukiwań kabanosów, pomarańcz i Coca- coli w przyjeżdżających specjalnie pierwszego, ku ukontentowaniu klasy robotniczej, busikach. Któregoś dnia w latach kryzysu dziadek, przechodząc  koło największej lubelskiej apteki, zauważył kolejkę, w której natychmiast się ustawił- ludzie stoją, czyli rzucili coś. Po dłuższej chwili okazało się, że oprócz niego stoją same kobiety, a sprawa wkrótce się wyjaśniła: jest wata!!!!( produkt ten, w tamtych czasach, zastępował gazę opatrunkową,  samą watę, ongiś bawełnianą, i przede wszystkim podpaski). Dziadek już był przy okienku, gdy rozległy się okrzyki:
- Nie sprzedawać temu panu!!! Kobity nie maja czego do majtek włożyć, a ten wykupuje!!!!
Dziadek Kazimierz, który hitlerowców przeżył, nie dał się.
- Przepraszam bardzo, ja też krwawię regularnie. Z odbytu!

Dziewczynki i chłopcy!!! Pamiętajmy nadal o naszej Bogusi z bloga" Dr Budwig i ja ", Bogusia też odpisze na maila bogumila@autograf.pl i udzieli informacji, jak najlepiej Jej pomóc. Oprócz leków chory ma zawsze gigantyczne wydatki, a i choremu należy się odrobina radości w szarym życiu. Można też przekazać Bogusi 1 % podatku. POMÓŻMY!!!!!


Dla Izy zdjęcie choinki z poduszeczek:)